Παρασκευή, 5 Μαΐου 2017

ΦΤΙΑΞΕ ΚΑΙ ΕΣΥ ΕΝΑΝ ΦΟΙΤΗΤΙΚΟ ΣΥΛΛΟΓΟ! ΜΠΟΡΕΙΣ!

Το 2012 ο νόμος ‘ Διαμαντοπούλου’ που στόχευε σε συγχωνεύσεις και καταργήσεις τμημάτων βρήκε τον αντίστοιχό του και στη σχολή μας . Και μιλάμε προφανώς για την συγχώνευση του τμήματος κοινωνικής διοίκησης με αυτό της πολιτικής επιστήμης. Παράλληλα  με την συνεχή και αυξανόμενη υποχρηματοδότηση των πανεπιστημιακών ιδρυμάτων ,το παραπάνω  έφερε στο προσκήνιο μια σειρά προβλημάτων και επιπτώσεων εκατέρωθεν στη σχολή μας που για άλλη μια φορά το βάρος κλήθηκαν να επωμιστούν οι φοιτητές με εκπτώσεις στις ανάγκες και την(μη) προοπτική τους.
Για να μεταφέρουμε το κλίμα… εννοούμε ότι από το πρώτο έτος  ως έτος κορμός  ερχόμαστε αντιμέτωποι με την πολιτική της «επιστημονικής» ενοποίησης των δυο γνωστικών αντικειμένων. Αποτέλεσμα να υποβαθμίζονται τα πτυχία μας, μιας και ασχολούμαστε με μαθήματα τελείως άστοχα προς το αντικείμενο μας τη στιγμή που σημαντικά για εμάς μαθήματα έχουν καταργηθεί από το πρόγραμμα σπουδών.
Έπειτα από αλλεπάλληλα χτυπήματα(‘μεταρρυθμίσεις’) στο χώρο της εκπαίδευσης που καμία σχέση δεν έχουν με την εξυπηρέτηση των συμφερόντων  τόσο της μαθητικής όσο και της φοιτητικής νεολαίας έρχεται τώρα  το νέο νομοσχέδιο ΓαβρόγλουΝομοσχέδιο που στοχεύει στη δημιουργία ενός αλληλοδιαπλεκόμενου πλέγματος μεταξύ δευτεροβάθμιας, τριτοβάθμιας και αγοράς εργασίας καθώς και την υλοποίηση σε κάθε πτυχή της, τη δια βίου μάθηση.
ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΤΟΥ ΝΕΟΥ ΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟΥ , ή πως μπαίνει στόχαστρο η πολιτική επιστήμη….
·         ΔΙΑΛΥΣΗ ΤΩΝ ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΩΝ ΔΙΚΑΙΩΜΑΤΩΝ!
·         Κατοχύρωση επαγγελματικών δικαιωμάτων μόνο από παράλληλα προγράμματα σπουδών και σεμινάρια επί πληρωμή .
·         Συγκρότηση ατομικού φακέλου προσόντων με μεταπτυχιακά(με δίδακτρα) και σεμινάρια  αφού τα πτυχία μας δεν καθιστούν πλέον τη μοναδική προϋπόθεση για να βγούμε στην αγορά εργασίας.
·         αναγκαιότητα για κατοχύρωση της διδακτικής επάρκειας ως ενιαίο επαγγελματικό δικαίωμα. Και αυτό σημαίνει σύνδεση με συγκεκριμένα επαγγέλματα γεγονός που δίνει απάντηση στο αδιέξοδο της ετεροαπασχόλησης, μιας λύσης επιβίωσης.
Η ΚΟΙΝΩΝΙΚΗ ΔΙΟΙΚΗΣΗ  ΔΕΝ ΞΕΦΥΓΕ ΤΟΥ ΣΤΟΧΟΥ ΤΟΥΣ
·         κριτήρια και αριθμητικοί περιορισμοί στο ά έτος για την εισαγωγή μας στην κατεύθυνση της κοινωνικής εργασίας
·         Κριτήρια ξανά για την διεκπεραίωση πρακτικής άσκησης στην κατεύθυνση
·         αναντιστοιχία πλαισίων πρακτικών και πρακτικάριων
·         πρακτική χωρίς αμοιβές και ασφάλιση στα όρια του εθελοντισμού
·         απουσία  δωρεάν παροχών ( μεταφορά και στέγαση) των πρακτικάριων
·         χρονοτριβές και  καθυστέρηση στην ανακοίνωση των πλαισίων της πρακτικής
Μια σχολή - 3 φοιτητικοί σύλλογοι
Ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή…
έπειτα από την συγχώνευση των δύο τμημάτων , η τακτική που ακολουθήθηκε από  ορισμένες δυνάμεις που δραστηριοποιούνται στη σχολή έως σήμερα ήταν ο διαχωρισμός των συλλόγων όπως ακριβώς προϋπήρχαν τα δύο τμήματα πριν την ενοποίηση αυτών. Και ενώ οι σύλλογοι πορευόταν με τέτοιο τρόπο η ΔΑΠ δεν ήθελε να ακούσει καν την λέξη ενοποίηση διότι δεν της βγαίναν τα κουκιά ανακάλυψε μια μέρα πως τελικά.. θέλει ενοποίηση και ανακοινώνει δύο μέρες πριν τις εκλογές δικό της σύλλογο.
Για τον σύλλογο της ΔΑΠ, τον τρόπο οργάνωσής του και την αιτία της συγκεκριμένης κίνησης αντιλαμβανόμαστε ότι βρίσκεται στη διαχρονική πεποίθηση της συγκεκριμένης παράταξης η διάσπαση κάθε τι που λαμβάνει συλλογικό χαραχτήρα και ο εκφυλισμός των συλλογικών διεκδικήσεων. Είναι ο σύλλογος(είναι η ΔΑΠ) που βρίσκεται ‘κοντά στο φοιτητή’ με βραδιές καλωσόρισμα των πρωτοετών στα μαγαζιά της πόλης , με τα πάρε-δώσε με το καθηγητικό κατεστημένο και εφοδιασμό σημειώσεων ωςδείγμα αμέριστης υπευθυνότητας. Αλλά πώς ανταποκρίνεται όμως στις φοιτητικές ανησυχίες στα ζητήματα καθημερινότητας και με ποιο τρόπο ακριβώς θα μας μιλήσει για την εκπαιδευτική αναδιάρθρωση και το  εργασιακό ‘μέλλον’ που μας ετοιμάζουν ;
Όσο για την ΚΝΕ/ΠΚΣ/ΜΑΣ ούτε να ακούσει για σύλλογο ενιαίο μιας και όπως έχει δηλώσει δεκάδες φορές "δεν είμαστε με την ενοποίηση της σχολής" (!) αποδεικνύοντας για άλλη μια φορά πως τελικά το "εκτός τόπου και χρόνου" στυλ της μπορεί να πάει κάθε φορά και ένα βήμα παραπέρα. Η ΚΝΕ καταφεύγοντας σε ένα τουλάχιστον αισχρό λαϊκισμό προσπαθεί να μας πείσει πως θα ανατρέψει το σχέδιο Αθήνα 5 χρόνια μετά την εφαρμογή του (κατά την εφαρμογή του οποίου είχε και την τιμητική της μιας και ούτε στις καταλήψεις συμμετείχε). Επιπλέον με της γνωστές πρακτικές εκφυλισμού και αποσυσπείρωσης των φοιτητικών συλλόγων κατόρθωσε να μετατρέψει τον μόνο ενεργό σύλλογο στη πόλη μας σε «κάρβουνο» αδρανοποιώντας τον μετά το τέλος της κατάληψης και ενώ όλα τα προβλήματα έμειναν ανεπίλυτα.
Εμείς απ’ τη πλευρά μας ανέκαθεν προσπαθούμε να μαχόμαστε ενάντια στον εκφυλισμού των ΦΣ. Δεν ισχυριστήκαμε ποτέ ότι οι σύλλογοι είναι κάτι ιδανικό. Ξέρουμε όμως πολύ καλά ότι είναι οι δομές μέσα από τις οποίες τόσα χρόνια οι φοιτητές μάχονταν και μπλόκαραν νομοσχέδιο, συνταγματικές αναθεωρήσεις, έριχναν κυβερνήσεις ακόμα και χούντες. Οι φετινές εκλογές για εμάς μπορούν να αποτελέσουν αφορμή για το άνοιγμα της κουβέντας πάνω στις δομές του φοιτητικού κινήματος, στο πως πρέπει να λειτουργούν οι σύλλογοι, στο πως μπορεί να γίνει η ενοποίηση. Γι ' αυτό είναι σημαντικό να πάρουμε την κατάσταση στα χέρια μας και να ψηφίσουμε όχι σε συλλόγους τσιφλίκια με καταστατικά «χούντας» που μόνη τους ύπαρξη αποτελεί η διαίρεση του φοιτητικού σώματος και η αποσυσπείρωση του. Σε συλλόγους που ενώ θέλουν να λένε ότι υπερασπίζονται τον φοιτητή, δεν δίνουν δεκάρα για τη γνώμη του και αντλούν νομιμοποίηση από τους καθηγητές, με άλλα λόγια από αυτούς που έρχονται και βάζουν κριτήρια και αριθμητικούς περιορισμούς, δίδακτρα κτλ.
Είναι πραγματικά δύσκολο, απέναντι σε ένα συγκεκριμένο εκπαιδευτικό σύστημα, σε ένα καθορισμένο πολιτισμικό μοντέλο και σε μια πανίσχυρη ιδεολογική χούντα των ΜΜΕ να προσπαθήσεις να είσαι το αντίβαρο. Εμείς, ως ΕΑΑΚ, διαχρονικά επιλέγαμε αυτόν, το δύσκολο δρόμο και έτσι θα συνεχίσουμε να κάνουμε.
ΣΤΙΣ 24 ΜΑΙΟΥ ΨΗΦΙΖΟΥΜΕ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ Κ.Δ. ΚΑΙ ΣΤΟ ΣΥΛΛΟΓΟ Π.Ε

Δευτέρα, 20 Μαρτίου 2017

Η ζωή μας δε χωρά κριτήρια και περιορισμούς!

Η εξάχρονη εφαρμογή των πολιτικών λιτότητας έχει αφήσει για τα καλά το αποτύπωμά της στον τρόπο με τον οποίο σπουδάζουμε, ζούμε και σχεδιάζουμε το μέλλον μας. Απόρροια μιας άκρως αντί-εκπαιδευτικής  πολιτικής που προωθείτε από την σημερινή κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ αποτέλεσε και η απόφαση «φωτιά» του τμήματος σε σχέση με τον αριθμητικό περιορισμό(80) των εισαχθέντων στην κατεύθυνση ΚΕ μέσω μαθημάτων\κριτηρίων από το ά ακόμα έτος φοίτησης. Απόφαση, η οποία συμπλήρωσε το πάζλ μιας σειράς προβλημάτων στη σχολή μας(περιορισμένα πλαίσια πρακτικής άσκησης αντίστοιχα με το αριθμό των φοιτητών, καθορισμός κριτηρίων σε αυτή , ελλείψεις εποπτών για την διεκπεραίωση της πρακτικής, χρονοτριβές και καθυστέρηση στην ανακοίνωση των πλαισίων πρακτικής κοκ ) ως απότοκο της συνεχούς και κραυγαλέας περικοπής της χρηματοδότης για τα  ΑΕΙ/ΤΕΙ.
Οι πρώτες σπίθες…
Με την γνωστοποίηση αυτής της αιφνιδιαστικής απόφασης στην αρχή του προηγούμενου ακαδημαϊκού έτους εξωτερικεύτηκαν συναισθήματα αγανάκτησης από το σύνολο του φοιτητικού σώματος. Η ανάγκη για δράση και κινητοποίηση κρίθηκε αναγκαία. Έτσι λοιπόν, με αποφάσεις Γενικών Συνελεύσεων του συλλόγου οργανώθηκαν κινητοποιήσεις στις γενικές συνελεύσεις καθηγητών, σε συγκλήτους κοκ. Παρά τα θετικά στοιχεία των δράσεων αυτών, η φοβικότητα του φοιτητικού σώματος ως αποτέλεσμα και της συμβιβαστικής στάσης των δυνάμεων ΔΑΠ/ΚΝΕ απέναντι στο καθηγητικό μπλοκ\διοίκηση, οδήγησε σε σειρά αναποτελεσματικών χωρίς μεθοδικότητα κινήσεων. Με το νέο ακαδημαϊκό έτος και το ζήτημα να εκκρεμεί χωρίς να δίνονται απαντήσεις, ο σύλλογος υπό την πίεση μιας οργισμένης πλέον πλειοψηφικής μερίδας φοιτητών προχώρησε σε κατάληψη. Στα πλαίσια της κατάληψης πραγματοποιήθηκε παράσταση διαμαρτυρίας ενόψει της συγκλήτου  η οποία προώθησε μέτρα άκρως συντηρητικά, οξύνοντας την υπάρχουσα προβληματική κατάσταση και μεταφέροντας την στα επόμενα έτη. Στα πλαίσια της συγκεκριμένης απόφασης της συγκλήτου η κατάληψη έληξε και οι κινητοποιήσεις ξεχάστηκαν για τα καλά.
Κοινά προβλήματα\ανάγκες, ενιαία συμφέροντα ….Στο πανεπιστήμιο ανταγωνιστές;
Οι  συγκεκριμένες αποφάσεις  του τμήματος έρχονται να προστεθούν στο συνολικότερο πλαίσιο εντατικοποίησης των ρυθμών σπουδών μας αλλά και της προώθησης ενός <<καλά σχεδιασμένου>> προτύπου φοιτητή με συγκεκριμένα χαρακτηριστικά. Ερχόμενοι από ένα βαθιά ανταγωνιστικό σύστημα εκπαίδευσης το οποίο ευνοεί την κοινωνική επιλογή, καλούμαστε και πάλι να έρθουμε αντιμέτωποι με την ίδια πραγματικότητα. Να θεωρούμε δηλαδή τον συμφοιτητή μας << αντίπαλο>> σε ένα  μάταιο αγώνα  επιβίωσης, στο κυνήγι της κατάκτησης μιας πολυπόθητης θέσης στους <<τυχερούς>> των 80. Επιδιώκεται η επιβολή της εικόνα  φοιτητών υπάκουων, με χαμηλές προσδοκίες που δεν   σκέφτονται και δεν  διεκδικούν συλλογικά, προβάλλοντας την αδιαμαρτύρητη πειθάρχηση ως τη μόνη λύση. Φυσικά οι λογικές αυτές περί ατομικισμού και καλλιέργειας ανταγωνιστικών αισθημάτων δεν επικεντρώνονται μόνο εντός του πανεπιστημίου. Στη σύγχρονη εργασιακή ζούγκλα με ποσοστά  ανεργίας 60%  παράλληλα με την άφιξη του επερχόμενου εργασιακού νόμου, που προβλέπει στέρηση 13ου,14ου μισθού, υποκατώτατο μισθό για τη νεολαία, ακόμα ευκολότερες απολύσεις και ρυθμίσεις που καθιστούν πολύ δυσκολότερη την συνδικαλιστική δράση και τη δυνατότητα συλλογικών διεκδικήσεων το δικαίωμα στην εργασία κρίνεται ως προσωπικό στοίχημα. Στο πλαίσιο αυτό η διαδικασία μιας δια βίου μάθησης και συνεχούς επανακατάρτισης με τη συλλογή προσόντων και πιστοποιητικών σύμφωνα με τις επιταγές της αγοράς εργασίας επιδιώκουν να μας πείσουν ότι είναι απολύτως αναγκαία και δεδομένη. Υπό αυτό το πρίσμα καλλιεργούνται  ανταγωνιστικές σχέσεις μεταξύ φοιτητών, συναδέλφων στους εργασιακούς χώρους ώστε να μην αγωνιζόμαστε και να μην διεκδικούμε συλλογικά.
 Με τη δράση (η την αδράνεια) τους δεν πείθουν πλέον κανέναν!
Όλο το προηγούμενο διάστημα οι δυνάμεις ΔΑΠ\ΚΝΕ ακολούθησαν μια πορεία με εμφανή στρεβλά χαρακτηριστικά. Οι επαναλαμβανόμενες κινητοποιήσεις με τον τρόπο που υλοποιήθηκαν δεν έφεραν τα επιδιωκόμενα αποτελέσματα. Γιατί νίκη μιας σειράς κινητοποιήσεων δεν αποτελεί ούτε οι εμβόλιμες εξεταστικές που θέτουν το φοιτητή σε μια συνεχή εξεταστική διαδικασία με παράταση της φοίτησης και επακόλουθη οικονομική επιβάρυνση για εμάς και τις οικογένειες μας , ούτε μια μικρή αύξηση (και αν) στον αριθμό των εισαχθέντων στην κατεύθυνση της κ.ε. Αρνητικό στοιχείο αποτέλεσε η λογική απομόνωσης και ηττοπάθειας η οποία κατάφερε τελικά να επικεντρώσει μια κατάληψη σε ένα έτος χωρίς την επιδίωξη συνεννόησης και ευρύτερης στήριξης με αιτήματα που θα αφορούν κάθε έτος, κάθε κατεύθυνση και κάθε φοιτητή που βλέπει να γκρεμίζεται η ζωή και το μέλλον του.
Όσον αφορά τη γαλάζια παράταξη της σχολής, τόσο η παρουσία της όσο και η πρόταση της απέναντι στα προβλήματα του τμήματος είναι ανύπαρκτη. Είναι αυτοί που βρίσκονται πίσω από κάθε προσπάθεια εκφυλισμού του φοιτητικού συνδικαλισμού αλλά και απαξίωσης κάθε συλλογικής διεκδίκησης.
 Απάντηση μας ως ΡΗΓΜΑ-ΕΑΑΚ
• Τασσόμαστε ενάντια σε λογικές συμβιβασμού και υποταγής απέναντι στις αποφάσεις της Συγκλήτου για θέσπιση προσωρινών μέτρων και ανάθεσης της λύσης του ζητήματος σε υπογραφές υπουργών και νομοθετικές διατάξεις σε αόριστο χρόνο.
• Αντιλαμβανόμαστε τη σύγχυση και την απουσία διαμόρφωσης μιας  συνολικής εικόνας για την τωρινή κατάσταση και έκβαση του ζητήματος.
• Επιδιώκουμε λοιπόν την επαναφορά του προβλήματος στο προσκήνιο και οργανώνουμε τις επόμενες δράσεις μας με συλλογικές διαδικασίες  κόντρα  στον προτεινόμενο ατομικό δρόμο.
• Επιδιώκουμε τη στήριξη κάθε έτους του τμήματος αφού τα προβλήματα είναι σαφώς διευρυμένα και οι συνέπειές τους πλήττουν όλες και όλους.

Διότι ή θα κερδίσουμε όλοι μαζί ή θα χάσει ο καθένας μόνος του!

Παρασκευή, 20 Ιανουαρίου 2017

«ΙΕΡΑ ΕΞΕΤΑΣΗ»


… ή αλλιώς πώς να επιβιώσετε στην εξεταστική

Πολλές φορές η εξεταστική περίοδος θεωρείται μια νεκρή περίοδος όπου τα πάντα περιστρέφονται γύρω από θέματα, σημειώσεις κλπ. Η καθημερινότητα όμως μας διαψεύδει πανηγυρικά. Ο φάκελος εξεταστική δεν τελειώνει απλά στο «διάβασα, έγραψα, πέρασα». Περιέχει και πιο σκοτεινά σημεία που μένουν στο απυρόβλητο. Ο φοιτητής καλείται να αντιμετωπίσει τις καταπιεσμένες εξουσιαστικές ορέξεις των καθηγητών όταν εκείνοι βγάζουν όλο το κόμπλεξ τους κατά τη διάρκεια της εξέτασης.
Μπαίνοντας στο πανεπιστήμιο σίγουρα όλοι ακούσαμε φλογερά λογύδρια καθηγητών που τόνιζαν ότι είμαστε πλέον «ακαδημαϊκοί πολίτες», ότι είμαστε όλοι ισότιμοι και ισάξιοι μέσα σε ένα συναδελφικό πλαίσιο, ότι στο πανεπιστήμιο οι σχέσεις εξουσίας έχουν καταρριφθεί. Όμως τα πράγματα δεν είναι έτσι, οι μάσκες πέφτουν και ξαναγυρνάμε σε καταστάσεις σχολείου. Ιδού όμως 4+1 περιπτώσεις που θα συναντήσουμε κατά τη διάρκεια της εξέτασης /τρόποι για να μην τσιμπήσεις στο τυράκι τους:
·         Αλλαγή θέσης από τους επιτηρητές/καθηγητές. Πλημμυρισμένοι από την έκτη αίσθηση που τους διακατέχει ψυχανεμίζονται ότι θα αντιγράψουμε από τον διπλανό/μπροστινό/πισινό/πανοραμικό μας ή επειδή η φάτσα μας μπορεί να παραπέμπει στον μέγιστο εγκληματία σοκακιών!(Εσύ εκεί δεν μασάς και παραμένεις στη θέση σου, αν δεν του κάνει μπορεί αυτός να αποχωρήσει από τη δική του!)
·         Ψάξιμο για σκονάκι. Ένα χαρακτηριστικό παράδειγμα αυτής της περίπτωσης συνέβη στο τμήμα μας τη προπερσινή εξεταστική εαρινού εξαμήνου όταν στο πρώτο μισάωρο της εξέτασης η επιτηρήτρια θεώρησε σοφό να διακόψει τη διαδικασία και να ζητήσει από όλο το αμφιθέατρο να σηκώσει τα γραπτά προκειμένου να πέσουν τα τυχόν σκονάκια. Παράλληλα οι βόλτες πάνω από τα κεφάλια μας σαν φαντάσματα δίνουν και παίρνουν. (Εσύ εκεί δεν μασάς και απαιτείς να σταματήσει να σε μαρκάρει τόσο στενά γιατί ο ειρμός δεν είναι και σουβλάκι απ’ όλα για να το βρεις οπού σταθείς)
·         Ζητάς να πας τουαλέτα. Όμως στο πανεπιστήμιο του Ελλαδιστάν 2017 το κατούρημα έχει ποινικοποιηθεί και γι’ αυτό πας με συνοδεία  «στο μέρος» μήπως και τα σκονάκια που έχεις είναι κρυμμένα στα απόκρυφα!(Εσύ εκεί δεν μασάς, και απαιτείς να πας μόνο σου εκεί που μέχρι και ο βασιλιάς πάει ΜΟΝΟΣ ΤΟΥ).
·         Απρόσμενα θέματα. Καθόλου απίθανο να συναντήσεις θέματα που ο καθηγητής δεν τα είχε συμπεριλάβει στην ύλη ή ύλη έχει αλλάξει και δεν υπήρξε ποτέ και πουθενά ενημέρωση στο site της σχολής.(Εσύ εκεί δεν μασάς και απαιτείς με τους συναδέλφους σου να επαναληφθεί η εξέταση του μαθήματος χωρίς κανένα κόστος όπως επίσης την συνεχή ενημέρωσης του site).
·         Μαζικά κοψίματα. Πρόκειται για περίπτωση συναισθηματικής υπερφόρτωσης του καθηγητή που μάλλον γουστάρει τόσο τη φάτσα μας που θέλει να τη ξαναβλέπει κάθε Σεπτέμβρη αφού έχει κόψει αρκετό κόσμο από το μάθημα.(Εσύ εκεί δεν μασάς και με συλλογικό πάντα τρόπο απαιτείς με τους συμφοιτητές σου αναβαθμολόγηση ή επανεξέταση των γραπτών).
Εμείς σε όλες τις περιπτώσεις καθηγητικής αυθαιρεσίας που θέλουν να επιβάλλουν ένα μοντέλο φοιτητή πειθαρχημένου και εντατικοποιημένου στους ρυθμούς πανεπιστημίου-εκτρώματος που  προσπαθούν να δημιουργήσουν (εντυπώνοντας έτσι και ιδεολογήματα τα οποία θα τα κουβαλάμε βγαίνοντας στην αγορά εργασίας με το να αποτελούμε ένα υποταγμένο και εξαρτημένο εργαζόμενο στις ορέξεις του κάθε αφεντικού)απαντάμε με τρόπο συλλογικό.

Υπερασπιζόμαστε τους συμφοιτητές μας, διαβάζουμε συλλογικά, ανταλλάσσουμε σημειώσεις.

Δευτέρα, 21 Νοεμβρίου 2016

Δάσκαλε που δεν διδάσκεις…

Σπουδάζουμε σε μια σχολή χωρίς μέλλον, σε μια σχολή χωρίς επαγγελματικά δικαιώματα. Σε μια συγκυρία όπου όλα γύρω μας καταρρέουν, όπου η όποια προοπτική που κάποτέ μπορεί να είχαμε εξαφανίστηκε, όπου το μέλλον φαντάζει βιώσιμο μόνο μακριά  από τον τόπο που γεννηθήκαμε και μεγαλώσαμε, η επίθεση συνεχίζεται και ο εφιάλτης μοιάζει χωρίς τέλος. Με ένα πτυχίο που δεν σου δίνει τίποτα και μια αγορά εργασίας γεμάτη επισφάλεια οι φωστήρες που μας έφτασαν εδώ απλά συνεχίζουν να μας χτυπούν και να αδυνατούν να καταλάβουν πως η μαγική λύση τους κάθε άλλον πάρα σωτηρία είναι. Η ίσως να μην θέλουν να καταλάβουν….
The story so far
Πριν την συγχώνευση των δύο σχολών η διδακτική επάρκεια κατοχυρωνόταν στο πτυχίο μας. Με την ισχύουσα μέχρι σήμερα νομοθεσία ορίζετε ότι:
·         [Η διδακτική επάρκεια κατοχυρώνετε] Με την κατοχή πτυχίου τμήματος Α.Ε.Ι., το πρόγραμμα σπουδών του οποίου εξασφαλίζει την προς τούτο αναγκαία θεωρητική κατάρτιση και πρακτική εξάσκηση και οι απόφοιτοι του οποίου έχουν τα ειδικά τυπικά προσόντα διορισμού στην πρωτοβάθμια ή δευτεροβάθμια εκπαίδευση σύμφωνα με τις ισχύουσες διατάξεις. Προϋπόθεση αποτελεί η  ύπαρξη μέσα στο πρόγραμμα σπουδών του Τμήματος διδακτικών αντικειμένων που εμπίπτουν στις ακόλουθες θεματικές περιοχές:  1. Θέματα εκπαίδευσης και αγωγής. 2. Θέματα μάθησης και διδασκαλίας. 3. Ειδική διδακτική και πρακτική άσκηση
Κάπως έτσι στη σχολή μας τα μαθήματα αυτά εξαφανίστηκαν από το πρόγραμμα σπουδών με την συγχώνευση των δύο τμημάτων και η διδακτική επάρκεια πήγε περίπατο(με την ηγεμονία της ΔΑΠ στο σύλλογο την περίοδο εκείνη, δυστυχώς για εμάς σήμερα, στάθηκε αδύνατη η διεκδίκηση της επαναφοράς στο πτυχίο) . Η κατάσταση όμως δεν τελειώνει εδώ. Στον λεγόμενο «εθνικό διάλογο για την παιδία» το ζήτημα διδακτική επάρκεια άνοιξε εκ νέου με την πρόταση που παρουσιάστηκε να έχει ως εξής:
Η διδακτική επάρκεια δε θα κατοχυρώνεται σε προπτυχιακό επίπεδο, αλλά σε δεύτερο κύκλο κατάρτισης με τη συγκρότηση αντίστοιχων μεταπτυχιακών προγραμμάτων επί πληρωμή. Προτείνεται μάλιστα ο δεύτερος κύκλος σπουδών να ακολουθείται από διετή εισαγωγική περίοδο ένταξης στο επάγγελμα, μετά την οποία θα πιστοποιείται η δυνατότητα διδασκαλίας. Ας σημειωθεί ότι σε περίπτωση δεύτερης αποτυχίας εισαγωγής στο δεύτερο κύκλο σπουδών, ο επίδοξος καθηγητής θα αποκλείεται επ’ αόριστων από το διαγωνισμό του ΑΣΕΠ(!).
Γιατί όλα αυτά;
Οι παραπάνω λογικές έχουν ως σκοπό την διάλυσή του εργασιακού μέλλοντος μας. Η εκπαιδευτική αναδιάρθρωση εν γένει έχει έρχεται να σφραγίσει το συμβόλαιο δημιουργίας εργασιακής ζούγκλας (μνημόνιο) εξαλείφοντας τα πτυχία με ισχυρά επαγγελματικά δικαιώματα διότι αυτά δίνουν την δυνατότητα στον απόφοιτο να βρει θέση στην αγορά εργασίας με ευνοϊκότατους για αυτών όρους.  Ουσιαστικά έρχεται να κουμπώσει με τον αντί-συνδικαλιστικό νόμο που είναι προ των πυλών και κατατροπώνει τα εργασιακά δικαιώματα. Ένα δικαίωμα συνεπώς που αφορά τόσο μεγάλο εύρος σχολών όταν αφαιρείτε κάνει τους δανειστές χαρούμενους.
Γιατί θα πρέπει να μας ενδιαφέρει αυτό….
Τα παραπάνω ουσιαστικά σου λένε: Ξέχνα την προοπτική εισαγωγής στη δευτεροβάθμια. Σε μια σχολή όπως η ΠΕ όπου το γνωστικό αντικείμενο είναι τόσο ευρύ και ασαφές και τα επαγγελματικά δικαιώματα δεν υφίστανται ένα δικαίωμα το όποιο προφανώς και δικαιούμαστε όπως η διδακτική επάρκεια είναι πολύ σημαντικό. Είναι δεδομένο ότι σε ένα εργασιακό μέλλον απόλυτης επισφάλειας είναι πολύ σημαντικό για εμάς όταν φύγουμε από εδώ να έχουμε την διδακτική και παιδαγωγική επάρκεια κατοχυρωμένη στο πτυχίο μας ανεξαιρέτως της κατεύθυνσης που θέλουμε να πάρουμε αφότου πάρουμε το πτυχίο.
Οι κατάσταση πανελλαδικά
Πανελλαδικά σε όλες τις σχολές που τους αγγίζει η νέα νομοθεσία (φιλολογικό, φιλοσοφική, φυσικό, μαθηματικό, πολιτικών επιστημών κτλ.)  τα όργανα διοίκησης των σχολών προχώρησαν στην αφαίρεση της διδακτικής επάρκειας από τα προγράμματα σπουδών και ο νέος νόμος απλά έρχεται να κατοχύρωση τις αποφάσεις αυτές και να τις μετατρέψει σε μη αμφισβητήσιμες. Δεκάδες ΦΣ έχουν προχωρήσεις σε κινητοποιήσεις επί του ζητήματος (βλ. ΦΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ ΝΟΜΙΚΗΣ) δημιουργώντας κλίμα αναταραχής που έφερε ως αποτέλεσμα τις αποφάσεις της  Συγκλήτου του ΕΚΠΑ όσο και της Κοσμητείας της ΣΘΕ και της τελευταίας Συνόδου Πρυτάνεων που δηλώνουν ότι δεν είναι σωστή όλη αυτή η κατάσταση. Είναι σοβαρό ζήτημα λοιπόν για εμάς να μπούμε στον χορό των κινητοποιήσεων  και να διεκδικήσουμε την επαναφορά της διδακτικής επάρκειας στο πτυχίο. Σε τελική ανάλυση όλες αυτές οι παραπάνω  αποφάσεις δείχνουν ότι η προοπτική νίκης δεν είναι τόσο μακρινή.
Τι ακριβώς διεκδικούμε

Απαιτούμε την απόσυρση του νέου νόμου και την επαναφορά ΕΝΙΑΙΑ της διδακτικής επάρκειας. Και εξηγούμαστε. Θέλουμε τα 4 μαθήματα της διδακτικής επάρκειας να μπούνε στο βασικό κορμό του πτυχίου ως υποχρεωτικά διότι η εισαγωγή αυτών των μαθημάτων ως επιλογής ουσιαστικά δημιουργεί αποφοίτους 2 ταχυτήτων . Απαιτούμε ενιαίο πτυχίο και ισχυρά επαγγελματικά δικαιώματα και όχι αποφοίτους πολλών ταχυτήτων που ενισχύουν την επισφάλεια στην επαύριον. Άλλωστε η εισαγωγή τους ως μαθημάτων επιλογής συνεπάγεται όριο στο πόσοι θα μπορούν να το δηλώσουν που σημαίνει ότι είτε κάποιοι θα περιμένουν χρόνια για να πάρουν πτυχίο είτε ότι ορισμένοι θα αποφοιτήσουν χωρίς το δικαίωμα αυτό.

Κυριακή, 20 Νοεμβρίου 2016

Επειδή θεωρούμε ότι ο ατομικός δρόμος, ο ανταγωνισμός και ο κοινωνικός κανιβαλισμός που ο ίδιος προτάσσει για την κοινωνική ανέλιξη ενός ενάντια σε όλους τους άλλους δεν είναι η λύση για την επιβίωση σε μια κοινωνία επισφάλειας και ανεργίας  και ούτε μας εκφράζει ο δικός μας δρόμος είναι συλλογικός και περνά μέσα απ’ τον φοιτητικό μας σύλλογο. Είτε αυτό έχει να κάνει με την φοιτητική μας καθημερινότητα και τα προβλήματα που ανακύπτουν ανα την χρόνια, είτε με τα προβλήματα που θα αντικρίσουμε στο «όχι και τόσο μακρινό» εργασιακό(;) μας μέλλον.
Ο Φοιτητικός Σύλλογος Πολιτικής Επιστήμης , μέλη του οποίου είμαστε όλοι από τη στιγμή της εγγραφής μας στη σχολή, αποτελεί το όχημα των διεκδικήσεών των φοιτητών του Πολιτικού και την συνισταμένη της έκφρασής τους. Επειδή, όμως, ο φοιτητικός σύλλογος δεν υπάρχει απλά για να υπάρχει αλλά για να συνεδριάζει και να παίρνει αποφάσεις, όντας έτσι ένα ζωντανό σώμα, προκύπτει ο ρόλος της Γενικής Συνέλευσης.

Η Γενική Συνέλευση είναι το ανώτερο όργανο του Φοιτητικού Συλλόγου.
Καλείται από το Διοικητικό Συμβούλιο (βλ. παρακάτω) ή με συλλογή υπογραφών.
Αποτελεί διαδικασία ανοιχτή και αμεσοδημοκρατική. Όλα τα μέλη του συλλόγου έχουν το δικαίωμα να τοποθετηθούν, να καταθέσουν ψηφίσματα και συνολικά πλαίσια απόφασης της διαδικασίας. Το σώμα, εφόσον υπάρχει απαρτία (που ορίζεται αναλογικά με τους ψηφίσαντες στις φοιτητικές εκλογές), μετά τη συζήτηση, ψηφίζει κι αποφασίζει. Ωφείλει μάλιστα, κατά τη γνώμη μας, και να υλοποιεί το ίδιο τις  αποφάσεις του, ενάντια σε λογικές ανάθεσης.


Το Διοικητικό Συμβούλιο προκύπτει από τα αποτελέσματα των φοιτητικών εκλογών και εκτός από το να καλεί σε Γενική Συνέλευση συζητά πάνω σε κείμενα τα οποία μπορούν να κατατεθούν από οποιαδήποτε πολιτική δύναμη ή φοιτητή. Κάθε φοιτητής μπορεί να παρίσταται και να έχει λόγο και σ’ αυτή τη συλλογική διαδικασία, έτσι ώστε και να μπορεί να παραθέσει τη γνώμη του, αλλά και να γνωρίζει τις απόψεις που διατυπώνονται από τις διάφορες πολιτικές δυνάμεις. 

Πέμπτη, 17 Νοεμβρίου 2016

KATΑΓΓΕΛΙΑ ΣΤΗΝ ΠΚΣ/ΜΑΣ/ΚΝΕ/ΚΚΕ



Την Δευτέρα 14/11 ο σύλλογος πολιτικής επιστήμης κάλεσε εν όψει τις 17 Νοέμβρη γενική συνέλευση με θέμα τις δράσεις που θα εχει ο σύλλογος μας την 17η Νοεμβρη,και μια κουβεντα για τον σύλλογο μας γενικότερα, η οποία όμως δεν έγινε λόγω απάρτιας. Τα μέλη του διοικητικού συμβουλίου,μετά απο συνεννόηση αποφασίσαμε,την εξ αναβολής συνεδρίαση της γενικής συνελεύσεως την Τετάρτη 16/11. Ωστόσο πάλι λόγω έλλειψης της απαιτούμενης απαρτίας,συνεδρίασε και πάλι το διοικητικο συμβούλιο. Για την ευκολότερη κατανόηση, το διοικητικό συμβούλιο είναι όργανο του συλλόγου που αποτελείται από 7 έδρες, τις οποίες μοιράζονται οι συμμετέχοντες στις εκλογές ανάλογα με τα αποτελέσματα. Οι αποφάσεις του δεν μπορούν να έρθουν σε αντίθεση με τις αποφάσεις της γενικής συνέλευσης ούτε να τις υπερβούν. Παρόλα αυτά οι διαδικασίες του είναι ανοιχτές, δηλαδή μπορεί να τις παρακολουθήσει όποιος φοιτητής θέλει. Να σημειώσουμε επιπλέον οτι το ΔΣ του τμήματος μας,λειτουργεί με αντιπροσώπευση των εδρών,δηλαδή κάθε δύναμη έχει βαλει συγκεκριμένα άτομα που θα παρίστανται κάθε φορά.

 Στο ΔΣ,λοιπόν,τις 16/11 εκτός του ψηφίσματος που καταθέσαμε για την παρουσία του συλλόγου μας στην πορεία τις 17 Νοέμβρη,καταθέσαμε και ενα ψήφισμα ακόμα κάτα των εκπροσωπήσεων,γιατί θεωρόυμε ότι στη συγκυρία του σήμερα που η κυβέρνηση περνάει το ένα μέτρο μετά το άλλο και δεν μπορούμε να γνωρίζουμε τι έρχεται,η λειτουργία του ΔΣ με εκπροσωπήσεις δεν εξυπηρέτει πουθενά. Αντιθέτως υπάρχει πιθανότητα να εμποδίσει το σύλλογο να πάρει κάποιες αποφάσεις το ταχύτερο δυνατό. Για όλα τα παραπάνω λοιπον,προτείναμε την κατάργηση του προσωποπαγούς ΔΣ και την συνέχεια της λειτουργίας του χωρίς εκπροσωπήσεις, δίνοντας το δικαίωμα σε κάθε δύναμη να χρησιμοποίει τις ψήφους της χωρίς παράλληλα την απαιτούμενη παρουσία όλων των μελών της. 

 Εν συνεχεία λοιπόν των γεγονότων,γίναμε μάρτυρες μιας απαράδεκτης συμπεριφοράς απο την δύναμη της ΠΚΣ/ΜΑΣ/ΚΝΕ/ΚΚΕ,η οποία γραπτώς αποχώρησε απο το ΔΣ της ημέρας αυτής,αρνούμενη να τοποθετηθεί επί του ψηφίσματος μας,εκφυλίζοντας και παρακωλύοντας τόσο τη διαδίκασια με αυτή της την πράξη οσο και το σύλλογο να πάρει οποιαδήποτε απόφαση.

 Παρόλα αυτά,δεν εξεπλάγειν καθόλου από αυτή τη συμπεριφορά,είναι γνωστή η μεταστρόφη στα πιστεύω της  ΠΚΣ/ΜΑΣ/ΚΝΕ/ΚΚΕ,και δεν χρειάζεται να παμε πολύ μακριά. Πριν έναν περίπου μήνα,είμασταν και πάλι παρόντες στον εκφυλισμό διαδικασίας,αυτή τη φορά της γενικης συνελεύσεως του τμήματος της κοινωνικής διοίκησης. Έχοντας την αυτοδυναμία των εδρών του διοικητικου συμβουλίου (5 απο τις 7) κάλεσαν σε γενική συνέλευση στην οποία όριστηκε καινούριος τρόπος διεξαγης της ενάντια στο καταστατικό,αφού πρώτα στο κάλεσμα τους αναγράφηκε και το προσωπικο κινητο τηλέφωνο της ‘’προέδρου’’ του ΔΣ. Είναι η ίδια δύναμη,η οποία αρνήθηκε να ‘’προστατεύσει’’ στο-φοιτητικό σύλλογο της Ξάνθης-μέλη αυτού τα οποία στοχοποιήθηκαν με μηνύσεις για την αντιφασιστική/συνδικαλιστική τους δράση,μηνύσεις υποκεινούμενες απο καθήγητη του πανεπιστημίου,ρίχνοντας ετσι τις μάσκες τους. Και τέλος ειναι η ίδια δύναμη που καλεί σε ‘’παρτάκια’’ για ψηφοθυρικούς λόγους σαν μια άλλη ΔΑΠ.  ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΝΕΟΛΑΙΑ ΤΟΥ 2016! Προτείνει ‘’παρτάκια’’ αλλά αρνείται να βρεθέι δίπλα στο φοιτητικό κίνημα,να αντιληφθεί τα πραγματικά του προβλήματα,παρακωλύοντας και ξεφτυλίζοντας τις διαδικάσιες των φοιτητικών μας συλλόγων. 



Τρίτη, 15 Νοεμβρίου 2016

Αθήνα
[ΕΚΠΑ]
ΑΝ.ΑΡ.ΣΥ.Π. [πληροφορική αθήνας]
Α.Ε.Π. [μαθηματικό αθήνας]
Α.ΣΥ.Χ. [χημικό αθήνας]
εκτός ύλης [παιδαγωγικό αθήνας]
Κ.ΑΡ.Α.ΒΙ. [βιολογικό αθήνας]
Κ.ΑΡ.ΦΙ. [φιλοσοφική αθήνας]
Παρεμβολή [φυσικό αθήνας]
Π.Α.Φ. [ιατρική αθήνας]
Ρήγμα [γεωλογικό αθήνας]
ΑΝΑΧ [γεωπονική αθήνας]
Ρ.Α.Πα.Ν.-Σ.Α.Φ.Ν. [νομική αθήνας]
Αντινομία [νομική αθήνας]
Ρ.Α.Σ. [πολιτικό νομικής αθήνας]
Συσπείρωση για μια Αριστερή Παρέμβαση [οικονομικό νομικής αθήνας]
Σ.Α.Φ. [φιλοσοφική αθήνας]
Αντίδοτο [φαρμακευτική αθήνας]
[ΕΜΠ]
ΑΝ.ΑΡ.ΠΑ. [σεμφε]
Ρ.Α.Φ. [σεμφε]
ΑΝΑΦΗ [ηλεκτρολόγοι]
ΑΡΠΑ [πολιτικοί μηχανικοί]
ΑΡΑΧΤΟ [τοπογράφοι μηχανικοί]
ΕΝΤΡΟΠΙΑ-ΕΑΑΚ [χημικοί]
ΧΑΜΑΣ-ΑΕΠ [χημικοί]
ΑΝΤΑΡΣΙΑ [ναυπηγοί]
Αρ.Κ.Α.Σ. [ασκτ]
ΡΑΣ [ασοεε]
Πειραιάς
Σ.Α.Φ. [πανεπιστήμιο Πειραια]
Μ.ΑΡ.Κ.Σ.[τει Πειραια]
Θεσσαλονίκη
Contra legem [νομική θεσσαλονίκης]
ΑΡ.ΑΓ.Ε. [ηλεκτρολόγοι & μηχανολόγοι ΑΠΘ]
Χ.ΑΡ.Τ.Α. [τοπογράφοι ΑΠΘ]
Α.Ρ.Ε.Φ. [φυσικό ΑΠΘ]
Φ.Ε.Ρ.ΜΑ. [μαθηματικό ΑΠΘ]
FORMAT [πληροφορική ΑΠΘ]
ΚΡΑΧ – ΕΑΑΚ [οικονομικό ΑΠΘ]
ΑΝΑΦΟΙΤΟ [γεωπονία ΑΠΘ]
Α.Ε.Π. [ΠΑΜΑΚ]
Πάτρα
Ανατροπή [φιλολογία πάτρας]
Αντίλογος [μηχανολόγοι πάτρας]
ΜΑ.ΦΟΙ.Α. [μαθηματικό πάτρας]
ΚΑΤΑΛΥΣΗ [χημικό πάτρας]
Βόλος
Φ.Α.ΣΗ. [ιστορίας, αρχαιολογίας και κοινωνικής ανθρωπολογίας βόλου]
χωροΑταξία [μηχανικοί χωροταξίας βόλου]
Ιωάννινα
Barricadas [φυσικό ιωαννίνων]
Resistance [ιατρική ιωαννίνων]
Ξάνθη
Κομοτηνή
Κρήτη
Ενωτική Πρωτοβουλία [πολυτεχνείο κρήτης]
Αριστερόστροφη Έλικα [βιολογικό ηρακλείου]
Σ.Α.Α.ΦΟΙ.Κ. [Σχολές Κνωσού]
Α.Ρ.Α.Κ. [Τ.Ε.Ι. ηρακλείου]
Αλεξανδρούπολη
Αιγαίο
Φ.Α.ΠΑ. [μεσογειακών σπουδών ρόδου]
Ιόνιο
Μυτιλήνη
Εστίες
ΑΡ.Α.Χ.Ν.ΕΣ. [νέες εστίες Ε.Μ.Π.]